Manuele Therapie en de sportblessure. | Manuele therapie is een onderzoek- en behandelmethode van gewrichten van de wervelkolom, het bekken, de nek, de armen en de benen. In een eerste gesprek zal de manueeltherapeut onder andere vragen naar het ontstaan van de klachten, wanneer de klachten optreden, hoelang de klachten bestaan en wat de klachten doet toe- of afnemen. Daarna volgt een lichamelijk onderzoek, waarbij de manueeltherapeut de houding en het bewegen beoordeelt en, met specifieke bewegingen, de gewrichten onderzoekt. Op grond van de verkregen onderzoeksgegevens en een sportspecifieke analyse kan een diagnose worden gesteld. Samen met de patiënt zal de manueeltherapeut beslissen of er behandeld kan gaan worden of dat de patiënt terug gaat naar de verwijzend arts met een rapportage van de manueeltherapeut. |
| | Als er behandeld gaat worden, dan zal deze behandeling niet alleen tot doel hebben de functie van de gewrichten te verbeteren, maar ook de houding en beweging tijdens het sporten te optimaliseren. Ook tijdens de behandeling maakt de manueeltherapeut gebruik van specifieke bewegingen in de gewrichten. De manueeltherapeut probeert verminderde beweeglijkheid te herstellen of een teveel aan beweging te stabiliseren door middel van training. Soms vult de manueeltherapeut deze behandeling aan met manipulaties (in de volksmond ook wel ‘kraken' genoemd). De gewrichten worden dan wat sneller bewogen. Daarbij kan een knappend geluid worden gehoord. De meeste patiënten ervaren dit als een kortstondig vreemd gevoel, maar vinden het over het algemeen niet pijnlijk. Doel van de behandeling is uiteindelijk om voorwaarden te scheppen voor het optimaal uit kunnen voeren van een sportspecifieke beweging en/of belasting. Tenslotte rapporteert de manueeltherapeut bij het afsluiten van de behandeling aan de verwijzend arts of sportmedisch begeleider. Bronnen: www.nvmt.nl en www.somt.nl |
|